_Daniel

KUWAKUMBUKA WALIOUAWA NI KUKATAA KUZIKWA KWA UKWELI PAMOJA NAO. Kila uhai wa mwanadamu una thamani mbele za Mungu. Mtu anapouawa, si familia yake pekee inayopoteza; jamii nzima hupoteza sehemu ya utu wake. Ndiyo maana kuwakumbuka waliopoteza maisha yao si suala la hisia au siasa tu, bali pia ni wajibu wa kimaadili na wa kiroho. Kinachoumiza zaidi baada ya vifo si kifo chenyewe pekee, bali pia pale ukweli unapofunikwa, ushahidi unapopuuzwa, na wenye mamlaka wanapochagua kukanusha badala ya kutafuta ukweli. Mamlaka hayampi mtu haki ya kuamua ukweli; yanampa wajibu mkubwa zaidi wa kuutafuta, kuuheshimu na kuusema. Kibiblia, Mungu anauliza: “Sauti ya damu ya ndugu yako inanililia kutoka katika ardhi” (Mwanzo 4:10). Hii inatukumbusha kwamba damu ya asiye na hatia si jambo linalopotea mbele za Mungu kwa sababu tu wanadamu wameamua kunyamaza. Kwa mtazamo wa Kikristo, kukanusha ukweli wa vifo, pale ukweli huo unapojulikana, si kosa la mawasiliano tu bali ni jeraha jingine kwa haki na kwa utu wa marehemu. Ukweli hauwi uongo kwa sababu umekataliwa na mwenye mamlaka, na haki haikomi kuwa haki kwa sababu imekuwa na gharama za kisiasa. Yesu alisema: “Mtaifahamu kweli, nayo hiyo kweli itawaweka huru” (Yohana 8:32). Taifa haliwezi kuponya majeraha yake kwa kulazimisha kusahaulisha yaliyotokea. Uponyaji wa kweli huanza pale ukweli unapokubaliwa, wahanga wanapotambuliwa, na haki inapofuatwa bila upendeleo. Maana mbele ya Mungu, cheo si kinga dhidi ya ukweli, mamlaka si ruhusa ya kuunyamazisha, na kusahaulika kwa mhanga hakumaanishi kwamba haki yake imekoma kuwepo. “Jifunzeni kutenda mema; takeni haki; wasaidieni walioonewa.” (Isaya 1:17)